Foto's: Britt Hentenaar
Het begon al met zijn geboorte: de locatie in het ziekenhuis bleek bezet, toen zijn moeder plotseling moest bevallen. Geboren met een liesbreuk, stuitligging en de navelstreng om de nek en het hoofd. En een vliegensvlugge keizersnede beloofde al weinig goeds. Voor zijn moeder was het ook kantje boord. Daarna kreeg hij nog chronische oorontsteking en had hij veel last van zijn been, naar later bleek: hyper mobiliteit in de gewrichten, waardoor hij ook te maken kreeg met dubbelklappende polsen, veelvuldig door de enkels gaan en meer van dat soort ongemakken.
Geen ideale start voor een sportman zou je zeggen. Het tegendeel bleek waar: Kleine Delano was een talentvol voetballertje: meer van het verdedigen dan van de aanval, dat wel. Sociaal in de omgang, veel vrienden, ook wel foute. Hij kwam onder andere uit voor “Haaglandia”.
Met name in de puberteit kreeg hij last van gebrek aan zelfvertrouwen, blowde en feestte ook regelmatig. Via, via kwam hij in contact met de kickbokswereld. Hij was vooral onder de indruk van Bonjaski, die en soort idool voor hem werd. Een vriend introduceerde hem in een Haagse Boksschool, waar hij snel kon gaan sparren met meer ervaren boksers. Een engelse trainer leerde hem de fijne kneepjes van de sport en zag ook gelijk de kwaliteit die Delano al vroeg in zich had. “You’re my son” riep hij altijd.
Vanuit de familie werden de schreden van de jonge Delano op het bokserspad niet fanatiek gesteund. Zijn moeder vond het met name eng dat er klappen werden uitgedeeld, ze heeft het ook nooit live willen zien. "Als mijn moeder aan de ring zou staan, zou ze onmiddellijk een witte handdoek in de ring gooien." Wel waren vader, moeder en broer reuze trots op de vorderingen van Delano. Zijn broer kwam wel regelmatig kijken. Zonder het te vertellen deed Delano mee aan een wedstrijd en won daar onmiddellijk een enorme beker, die hij thuis een maand achter een gordijn verborgen hield.
Hij kreeg de smaak steeds meer te pakken, trainde veel en begon steeds meer plezier te krijgen in de sport. Het bracht hem mentaal ook veel: hij werd zelfverzekerder, overtuigd van eigen kunnen en kreeg ook de techniek steeds beter onder de knie. Kortom: dit was wel de sport waar hij in verder wilde. Een trainingsmaatje wees hem op boksschool Van ’t Hof in Rotterdam en daar voelde hij zich vanaf dag een thuis. Trainer Robert zag zo’n vijf jaar geleden meteen de potentie en het talent van de jonge bokser en sindsdien is boksen min-of-meer zijn leven.
Inkijkje in de wereld van Nederlands kampioen boksen Delano James
Delano James (27) is Nederlands Kampioen in de 69kg gewichtsklasse. In januari schreef hij de titel opnieuw op zijn naam na een langdurig herstel van verschillende blessures, zodat de voorbereiding op dit NK ook niet optimaal was. Delano weet wat het is: Topsport bedrijven zonder blessures is ondenkbaar, maar de portie die hij te verwerken kreeg en waar hij nog steeds mee te maken heeft, grenst aan het ongelofelijke.
Hij koos daardoor niet voor de maatschappelijke carrière in het bankwezen. Deze lag na het succesvol afronden van HBO opleiding economie en bedrijfskunde voor de hand, maar daarvoor had Delano zijn boksambities opzij moeten zetten. En dat wilde hij niet.
Naast het boksen behaalde hij zijn diploma Personal Trainer. Door het geven van deze trainingen, voorziet hij in zijn levensonderhoud. Daarnaast geeft hij ook steeds meer les aan jongeren in de Mattietrainingen en leidt hij groepen in het project “Bewegen naar werk”.
Hij heeft afgelopen periode gekampt met hardnekkige herniaklachten, waardoor die dagelijkse oefeningen min-of-meer verplichte kost geworden zijn. Daarnaast heeft hij, net als andere wedstrijdboksers, natuurlijk een intensief trainingsprogramma. Dit jaar is het hem gelukt om opnieuw Nederlands Kampioen in zijn gewichtsklasse te worden. Een bijna bovenmenselijke prestatie: net terug gekomen van 1,5 jaar blessureleed, een gebrekkige en te korte voorbereiding en zonder een gebokste wedstrijd tussen blessure en start NK.
Zijn finale tegen Sammy was het hoogtepunt tijdens de finale dag van het NK. Qua spektakel en intensiteit de mooiste partij, waarbij het aanwezige publiek op de stoelen stond. Het zijn ook de fraaiste partijen als het zo gelijk opgaat en beide boksers, wel sportief maar toch, tot het uiterste gaan. Ook mooi om te zien hoe een partij kan kantelen, van verlies in de eerste ronde (1-4), verlies in de tweede ronde (2-3) naar winst in de derde ronde (5-0).
Dat hij toch nog te aardig is in de ring bleek uit het volgende incident: De toque van Sammy zat duidelijk niet meer op zijn plaats en Delano hield meteen in om hem de gelegenheid te geven deze weer recht te zetten. Een sportief en vriendelijk gebaar, die hem evengoed alsnog de partij had kunnen kosten.
In deze wedstrijd liet Delano zien hoe tactisch sterk hij is. Goed luisterend naar zijn trainers, paste hij tijdens de wedstrijd voortdurend zijn tactiek aan. Uiteindelijk zette hij dat om in winst; veel bewegen, tempo opvoeren, counteren en zijn tegenstander uit zijn concentratie halen. Delano praat met veel respect over Sammy. Ze kennen elkaar heel goed. Beide staan onder contract bij Rotterdam Boxing.
![50282494_2182329665163844_2885502520015192064_n.jpg](/uploads/media/image-text/06/1736-50282494_2182329665163844_2885502520015192064_n.jpg?v=1-5)
Delano schrijft zijn winst ook toe aan zijn opgebouwde ervaring en leren om te gaan met tegenslagen: ”Ik kan de druk nu veel beter hanteren”. Afgelopen jaren in zijn finales tegen Xavier Kohlen: zijn Angstgegner, moest Delano leren om met die druk om te gaan. Uiteindelijk lukte dat. Nu plukt hij daar de vruchten van.
Delano heeft sportief één doel: deelname aan de Olympische Spelen 2020 in Tokyo. Daar moet alles voor wijken en dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan. Geld verdienen, een maatschappelijke carriere uitstellen, dat is geen punt voor hem. Maar liefde en zorg geven aan zijn vriendin, die geveld is door een hele nare ziekte, wil hij niet op een laag pitje zetten.
De rugzak van Delano is nog lang niet leeg, maar het lijkt wel of hem dat steeds sterker maakt.