HERODwayne KempMarieke KeijserHonkbalRoeien

Dwayne Kemp en Marieke Keijser: andere sport, even fanatiek

Rotterdam Topsport Heroes Marieke Keijser en Dwayne Kemp hebben op het eerste gezicht niet zo veel gemeen. Roeien en honkbal zijn totaal verschillende sporten, en Marieke is nog relatief jong ten opzichte van veelvoudig international Dwayne. Toch komen in een dubbel-interview gelijkenissen naar voren. Beiden hebben een enorme drive om te winnen en één doel: Tokyo 2020.

Wat weten jullie van de sport van de ander?
Marieke: "Een bal, knuppel, honken. Je kunt een homerun scoren, er zijn pitchers. Als je een speler aantikt met de bal, is die uit. Het is ook een sport die in veel landen wordt beoefend. Ik heb op school softbal gespeeld, maar verder ben ik niet of nauwelijks in aanraking gekomen met honk- en softbal."

Dwayne: "Water, roeispanen - Marieke: 'we noemen dat riemen' -  je moet een bepaald ritme aanhouden. En je kan voor- of nadeel hebben van de wind. Ik heb zelf nooit geroeid; in Australië zag ik als ik 's ochtends uit mijn hotelraam keek, roeiers voorbijkomen. Daar doen ze die sport dus ook."

Wat zijn de grootste verschillen tussen beide sporten?
Marieke: "Voor honkbal heb je meer uithoudingsvermogen nodig. Een roeiwedstrijd duurt maximaal acht minuten, dan ben je klaar. Het zijn korte sprints. Honkbal is ook veel meer een teamsport, een tactische sport ook. Bij roeien breng je je boot op tempo en is het zaak om daarna een min of meer constante snelheid aan te houden en niet te verslappen. Meer is het niet. Verder heeft iedereen ongeveer hetzelfde gewicht, dus dat werkt ook niet in je voor- of nadeel."

Dwayne: "Bij roeien heb je geen bal en geen puntentelling. Honkbal kent geen start- en finish. Een wedstrijd duurt zeker twee uur, soms wel drie of drieënhalf uur. Er zijn veel meer spelregels en spelers hebben allemaal een eigen taak en positie."

Zijn er ook overeenkomsten, zoals fair play en een focus op de Spelen?
Dwayne: "Op het hoogste niveau is het bij honkbal niet altijd fair play. Daar wordt soms echt wel op de man gespeeld; ik heb pas nog een blauwe plek opgelopen. Bij lagere teams gaat het er meestal wel netjes en sportief aan toe. En ja: ik heb alles al gedaan in mijn sport, maar mijn grote wens blijft meedoen aan de Olympische Spelen. Daar doe en laat je alles voor."

Marieke: "In beide sporten is hard trainen, hard werken, heel belangrijk. We zijn natuurlijk allebei heel fanatiek. Er is geen topsporter die niet volle bak voor de winst gaat. We moeten er ook allebei veel voor doen: gezonde voeding, genoeg slapen. Andere mensen kunnen onbezorgd snacks en fastfood eten, of stappen met vrienden. Ik ervaar continue stress. Met mijn leefwijze kan ik de teugels alleen laten vieren buiten het wedstrijdseizoen en als ik op vakantie ben."

Herkennen jullie dat van elkaar, dat fanatisme en die discipline?
Dwayne: "Ik heb er misschien minder moeite mee. Je raakt in een flow. Ik ben in de winterstop in Australië gaan spelen omdat ik in shape wil blijven voor de Olympische Spelen. Ik heb het wel nodig om een heel enkele keer een avond uit te gaan met vrienden en even de sport te vergeten. Dat is dan genoeg, dan ben ik weer opgeladen."

Marieke: "Ik doe dat ook wel eens, maar het kan meestal niet als we in een periode van zes weken zijn voor een volgend groot toernooi. Dan merk je het meteen als je een keer laat naar bed bent gegaan. Tegelijkertijd weet je dat het een bewuste keus is. Als je voor topsport kiest, weet je dat je die boog soms lang gespannen moet houden. Of ik het tot de Olympische Spelen van 2024 vol kan houden, weet ik nog niet. In een paar jaar kan er veel gebeuren, in de topsport maar ook in een mensenleven."

Tot slot: zou je wel willen roeien, Dwayne, of willen honkballen, Marieke?
Marieke: "Ik raak geen bal, denk ik. En ik vraag me af of mijn lichaam het aan kan. Het is toch veel meer een fysieke sport die specifieke kracht en duurvermogen eist."    

Dwayne: "Ik denk wel dat ik het kan. Ik zal niet heel hard gaan, maar ik durf het wel aan. En ik kan goed zwemmen…"